|
|
Ergens zo'n 180.000 tot 160.000 jaar geleden zouden we zijn bezocht door een familie afkomstig van de Pleļaden. Deze familie onder leiding van 'Anu' zou een uitermate grote invloed gehad op de mensheid en de toestand van de Aarde in het algemeen. Op de pagina waar de grootmeesters van Sirius zijn geļntroduceerd, is er al kort wat gezegd over deze Anu-familie. Voor meer informatie over de verkenningen op het vlak van andere sterrenstelsels zie de thema-pagina. Door allerlei oorlogen tussen de Pleļaden en Sirius zou Sirius op een bepaald moment toestemming gegeven hebben aan Pleļadiėrs om mineralen te ontginnen op de Aarde. Ook zouden ze het beheer over de Aarde hebben overgedragen. Niet dat de Aarde zelf daar ooit toestemming voor heeft gegeven, maar daar gaan we het nog over hebben in het vervolg. De Pleļaden zouden toen een familie op pad hebben gestuurd die op de Pleļaden zelf al wat problematisch waren in hun gedrag. De Annunaki, of Annanuki zoals ze in de bronteksten hier worden genoemd, waren mensen, maar dan wel van een flink formaat. Op het plaatje bovenaan de pagina kun je er een indruk van krijgen. In de Soemerische/Mesopotamische hoek in het Louvre museum in Parijs staan ook vele afbeeldingen van deze 'Annunaki'-reuzen. Veel studie naar de Annunaki is gedaan door Zecharia Sitchen. Deze familie zou niet alleen door de Soemeriėrs zijn beschreven in hun kleitabletten, maar ze zou de familie zijn waarop de Grieken en de Romeinen hun 'goden' hebben gebaseerd. Zo zou het Anu-familielid Innana (Inanna) dezelfde zijn als de Griekse Aphrodite en de Romeinse Venus (2). Als je een beetje bekend bent met al die Griekse mythen dan kun je je al een voorstelling maken van de soort goden die het zijn geweest: intriges, macht en manipulaties waren schering en inslag. Er is in het door dit centrum gebruikt bronmateriaal veel terug te vinden over de invloeden van deze familie. In het vervolg zal ook regelmatig gesproken worden over deze Annunaki. De Annunaki zouden weinig tot niets geweten hebben van het ascentieproces. Ze waren zelf nogal op de materie gericht en hielden zich liever bezig met het proberen zo lang mogelijk te blijven leven. Ze schijnen veel mineralen te hebben weggekaapt van de Aarde, waaronder ook het nodige goud. Aangezien ze zelf niet zo'n trek hadden om in de goudmijnen op Aarde te gaan werken hebben ze samen met wetenschappers van een ander stelsel (Orion, die hadden we nog niet gehad) een nieuw ras van mensen geļntroduceerd op Aarde, het zogenaamde 'slavenras'. Dit slavenras zou een mengeling zijn geweest van Annunaki-DNA (dus Pleļadisch) en het aanwezige Rode Ras (afkomstig van Sirius, ruim 100.000 jaar ervoor (zie 'eerste lichting')). Omdat de Annunaki niet wilden hebben dat dit ras een bedreiging voor hun macht zou vormen hebben ze dit ras neergezet met de mogelijkheid om niet verder te kunnen komen dan ascentiestap 5000. De Annunaki wilden mensen die in de mijnen konden werken, die wat konden dansen, eten en zich konden voortplanten. Ze zouden zelf ook niet vies zijn geweest van sex, ook niet met de vrouwen van dit door henzelf geschapen slavenras. Sommige mensen linken deze interactie tussen de Annunaki en deze vrouwen met een citaat uit het bijbelse Genesis 6. Buiten dit 5000-mijnwerkersras zou er later ook nog een 'oorlogsras' in elkaar zijn gezet door deze familie. Deze mensen konden niet verder komen in het ascentieproces dan 1024. Zij waren agressief van aard, erg volgzaam en bovendien hadden ze geen enkele emotie (1). Zonder te klagen waren ze bereid zich dood te vechten. Mensen die in hun geboortepakket alleen genetische lijnen hebben die uitkomen bij dit tweede oorlogsras kunnen zouden tijdens dit leven ook niet verder kunnen ascenderen dan stap 1024. Overigens zouden deze mensen veelal ook niet echt geļnteresseerd in het ascentieproces.
|
